“Hiçbir şey besinsiz hayatta kalamaz. Tükettiklerimiz bize şifa da olur zehir de. Beslenme deyince aklımıza sadece ağzımızdan girenler gelse de, gözümüzle, kulağımızla, burnumuzla, dilimizle, bedenimizle tükettiklerimiz de gıdadır. Çevremizde duyduğumuz konuşmalar ve iştirak ettiğimiz sohbetler de gıdadır. Peki, tükettiğimiz ve ürettiğimiz besinler sağlığımıza iyi geliyor mu, gelişimimize yardımcı oluyor mu?” -Thich Nhat Hạnh Merhaba Bizi besleyen, çevremizdekilerin moralini yükselten bir söz söylediğimizde sevgi ve şefkati çoğaltırız. Konuşmalarımız ve davranışlarımız gerilim ve öfke yarattığında ise şiddeti ve acıyı besleriz. Kulak misafiri olduklarımızdan, izlediklerimizden ve okuduklarımızdan sık sık bünyemize zehirli içerikler alırız. Peki, bünyemize aldıklarımız anlama ve şefkat duyma yetimizi geliştiriyor mu?…

“Düşünen bir insan ödünç almaz, kendine ait taze düşünceleri olmasından hoşlanır. Eğer pozitifsen ve güzelliğe, gerçeğe, iyiliğe, çiçeklere bakıyorsan, en karanlık gecede bile sabahın yaklaştığını görme becerisine sahipsen düşünme becerisine sahip olacaksın. O zaman kendi düşüncelerini yaratabilirsin. Senin tarafından yaratılmış bir düşünce gerçekten de olanaklarla doludur, kendine ait bir gücü vardır…” — Yoga: Zamanın, mekanın ve arzunun ötesinde, Osho Merhaba Biri, karanlığın ışık olduğunu düşünüyorsa ışık arayışına girmeyecektir. Biri, ölümün yaşam olduğunu düşünüyorsa yaşamdan mahrum kalacaktır. Düşündüğümüz ve anladığımız şey yanlışsa, tüm yaşamımızın nihai sonucu da yanlış olmaya mahkûmdur. Arayışımız, anlayışımıza bağlı olacaktır. Bu yüzden ilk şey, çok az insanın…